Tranquilo

Jaa afgelopen zaterdag is het resort na 2 lange maanden eindelijk weer opengegaan! Er lopen weer gasten rond! Het is weer even wennen, maar het is wel gezellig. En iedereen heeft mooie nieuwe uniformen gekregen, dus nu hoeven we die lelijke gebloemde gordijnen shirts niet meer aan :-)!
En na 2 maanden lang op Human Resources (HR) zit ik nu ook op een andere afdeling! Ik maak nu kennis met de Food & Beverage afdeling. Maar HR viel me nog hartstikke mee, niet zo saai als ik had gehoord en dus had verwacht. We hebben in oktober een “Job Fair” georganiseerd. Ze gaan het resort nog groter maken dan het al is, want in januari wordt de Italian Village geopend. Een heel nieuw gedeelte met nog eens 180 kamers erbij! Daar moeten we dus ook nieuwe werknemers voor hebben, dus vandaar dat we een Job Fair organiseerden. Iedereen kon langs komen om te solliciteren voor een baan. Het duurde 3 dagen en het was ongelofelijk druk! We hebben mensen naar huis gestuurd om ze op een andere dag terug te laten komen. De weken daarna waren we nog steeds bezig met interviews plannen. En ik kan je vertellen, we hebben heel wat figuren langs zien komen! Mensen die helemaal niets van hun eigen land weten, hun eigen naam niet kunnen schrijven of mensen die op zoek zijn naar een baan omdat kerst er bijna aan komt en ze geld nodig hebben!! Haha dat soort dingen.

En de dinsdag voordat het hotel weer openging hebben we ook nog wat leuks meegemaakt. Er werd een sunset cruise op de catamaran gemaakt voor bepaalde afdelingen die veel met gasten in contact komen zodat ze uit eigen ervaring het aan kunnen bevelen. Annet en ik hoorden daar eigenlijk niet bij, maar Rayenne die momenteel bij de Front Desk zit wel en die heeft ons natuurlijk ook gewoon opgegeven :-)! Dus toen we lekker op die boot zaten zagen we ineens een paar dolfijnen langs zwemmen!!! En afgelopen zondag toen we op het strand waren zagen we weer een paar! Heel dicht langs de kust, nog geen 100 meter van het strand af! Echt super leuk om te zien.
We hebben ons ook opgegeven voor duiken en zondag hebben we onze eerste les in het zwembadje :-)! We hebben een boek en een dvd er bij gekregen dus we moeten nog gaan leren ook!! Pff… wat hebben we het hier toch zwaar. Maar we hebben wel gehoord dat we ook haaien tegen kunnen komen als we in de zee gaan duiken. Het wordt dus nog spannend of je nog wat van me hoort ;-)!

En de jitneys zijn soms ook nog echt een avontuur. Rayenne en ik hielden een keer een jitney busje aan die al vol zat, dus we wilden eigenlijk op de volgende wachten. Maar daar wilde de man natuurlijk niets van weten en hij trek zo twee klapstoeltjes uit. Nou rayenne eerst het busje in en ik erachteraan. Ik ga voor Rayenne op een van de stoeltjes zitten, leun even lekker achterover en lig zo bij haar op schoot, zo gammel was het stoeltje!! Nou Rayenne en ik natuurlijk helemaal in een deuk en alle andere inzittenden kijken ons stom aan. En we hebben ook wel eens in een jitney gezeten die zo erg pruttelde dat we niet zeker wisten of die de heuvel wel op zou komen en in nog weer een andere deed de rem het niet dus die gebruikte gewoon maar de handrem om te stoppen. Maar goed, we hebben het gelukkig overleeft!

En in de weekenden maken we zowiezo wel wat mee, want feesten kunnen ze hier als de beste. Bijna elk weekend is er ergens wel een feest. En dan wordt er flink op los gedanst. Wij zijn al aardig ingeburgerd hier, dus wij kijken nergens meer van op en doen gewoon lekker mee :-)! Jurry, die vriend van Annet, is 3 weken geleden ook aangekomen dus we hebben er nog een huisgenoot bij! Die moesten we natuurlijk ook laten zien hoe er hier gefeest wordt dus die hebben we mooi meegenomen. Haha die moest er wel even aan wennen toen hij een andere jongen tegen Annet op zag rijen. Soms als het feest al afgelopen is en we nog niet moe zijn nodigen we wat mensen uit voor een after party bij ons thuis. Nog even mooi nafeesten :-)! Maar daar zijn we laatst een beetje van afgeschrokken toen een dronken kerel, Nelton genaamd, het niet meer op kon houden en ineens bij ons op de tafel begon te plassen!!! Best ranzig, maar ik kwam niet meer bij van het lachen. En elke keer als iemand nu nodig moet plassen wordt er gezegd; “Ik moet pissen als een Nelton!”

Nou mensen dat waren alle spannende verhalen wel weer. Voor de rest is het gewoon veel werken. Bij de Food & Beverage afdeling werk ik nu weer 6 dagen per week van 8 tot 4, dus heel veel tijd om leuke dingen te doen hebben we niet meer. Maar zo gauw ik weer genoeg verhalen heb, zullen jullie ze horen!

Bedankt voor al jullie lieve berichtjes en ik hoop ook al jullie verhalen te horen natuurlijk!

Liefs,

Petra
(hier beter bekend als Sista P)